Nowa adaptacja Muzeum Drukarstwa

W 1975 roku w Warszawie powstała koncepcja utworzenia Muzeum Drukarstwa, które ostatecznie powstało w 1982 roku w budynkach Zabytkowego Zespołu Przemysłowego  Zakłady „Norblina”. Ważną część zbiorów Muzeum, około 25 tysięcy, stanowią materiały typograficzne: czcionki, winiety, ornamenty, matryce, klocki drzeworytnicze, płyty miedzio- i  stalorytnicze, kamienie litograficzne, klisze drukarskie, narzędzia drukarskie i maszyny typograficzne różnego typu. Muzeum gromadzi również dokumentację: archiwalną i ikonograficzną oraz informacje o życiu i  działalności drukarzy, wydawców i księgarzy Warszawy z minionych czterech wieków.

W 2009 roku warszawskie Muzeum Drukarstwa  otrzymało nową lokalizację przy ul. Marszałkowskiej 3/5 w budynku mieszczącym niegdyś drukarnię i redakcję „Życia Warszawy”.
Ogłoszono konkurs na wykonanie projektu adaptacji, który wygrała Pracownia Architektoniczna „Marek Rytych Architekt”. Koncepcją, jaką kierowali się zwycięzcy, było wprowadzenie tzw. maszyny, czyli szklanej przestrzeni (sześciometrowej wysokości) wstawionej w istniejący i długi na całą prawie halę otwór w stropie. Szklana kubatura mieści w sobie pomieszczenia, w których można własnoręcznie drukować, pracować, wykładać, uczyć się i odpoczywać. Szkło oddziela miejsce tych działań od tradycyjnej części muzealnej.